Evropa ruši Infantina, a legende ga spašavaju: Na njegovu stranu stali Eto'o, Totti, Kaka, Cafu...

Gianni Infantino suočava se s najvećom političkom krizom otkako je 2016. godine preuzeo funkciju predsjednika FIFA-e. Kontroverzni prijedlog FIFA Forward Enterprisea doživio je potpuni slom, nakon čega su se protiv njega okrenule neke od najutjecajnijih organizacija u svjetskom fudbalu.

Infantino je izgubio podršku UEFA-e, Azijske fudbalske konfederacije i CONCACAF-a. Sve veći broj nacionalnih saveza također se distancirao od predsjednika FIFA-e, dok je Fudbalski savez Nizozemske javno zatražio njegovu smjenu i potpunu reformu upravljačke strukture krovne svjetske organizacije.

Nizozemci smatraju da je previše moći koncentrisano u rukama jednog čovjeka. Ipak, iako se na prvi pogled čini da se fudbalski svijet ujedinio protiv Infantina, politička stvarnost unutar FIFA-e znatno je složenija. Infantino je tokom deset godina na čelu organizacije izgradio snažnu mrežu saveznika. Posebno veliku podršku uživa u Africi, arapskom svijetu i među manjim fudbalskim državama koje smatraju da su tokom njegovog mandata dobile više novca, utjecaja i prilika za nastup na najvećoj sceni.

Afrička fudbalska konfederacija ima čak 54 članice i predstavlja najveći pojedinačni kontinentalni blok u FIFA-inom Kongresu, koji čini ukupno 211 nacionalnih saveza. Izvršni odbor CAF-a jednoglasno je potvrdio podršku Infantinu, uz stav da se o njegovoj budućnosti treba odlučivati na izborima, a ne pokušajem prijevremenog uklanjanja.

Predsjednik CAF-a Patrice Motsepe jedan je od najvažnijih Infantinovih političkih saveznika. Afrički savezi posebno cijene ulaganja kroz program FIFA Forward, kojim su finansirani infrastruktura, edukacija trenera, ženski fudbal i brojni razvojni projekti.

Važan potez bilo je i proširenje Svjetskog prvenstva sa 32 na 48 reprezentacija. Afrika je dobila više učesnika na Mundijalu, dok su manjim savezima otvorene mogućnosti koje u ranijem sistemu gotovo da nisu imali.

Zbog toga se Infantinov mandat u Africi i dijelovima Azije posmatra drugačije nego u Evropi. Dok UEFA govori o nedostatku transparentnosti, pretjeranoj komercijalizaciji i koncentraciji moći, mnogi manji savezi u Infantinu vide čovjeka koji im je omogućio veći dio fudbalskog kolača.

Ipak, ni afrički blok više nije potpuno jedinstven. Pojedini izvještaji govore da je približno 15 saveza počelo mijenjati stav, ali zvanična pozicija CAF-a i dalje je čvrsto na strani aktuelnog predsjednika FIFA-e.

Jedan od njegovih najglasnijih branitelja postao je Samuel Eto'o. Legendarni napadač Barcelone i Intera danas je predsjednik Fudbalskog saveza Kameruna, zbog čega njegove riječi imaju i ozbiljnu političku težinu.

Eto'o smatra da Infantino nije napravio ništa zbog čega bi morao napustiti funkciju. Kritike je povezao s predstojećim izborima, naglašavajući da je aktuelni predsjednik manjim nacijama pružio šanse koje ranije nisu imale.

Na Infantinovu stranu stao je i značajan dio arapskog fudbalskog svijeta. Maroko, Katar, Egipat, Mauritanija, Liban i Sudan zajednički su mu izrazili punu podršku, dok je isto naknadno učinila i Saudijska Arabija. Podrška Maroka i Katara posebno je važna. Katar je bio domaćin Svjetskog prvenstva 2022. godine, dok će Maroko zajedno sa Španijom i Portugalom organizovati Mundijal 2030. godine.

Infantino podršku ima i među pojedinačnim savezima koji ne slijede stavove svojih kontinentalnih organizacija. Argentina i Meksiko ostali su na njegovoj strani, što pokazuje da UEFA, AFC ili CONCACAF ne mogu automatski računati na glasove svih svojih članica.

Predsjednika FIFA-e nastavlja podržavati i većina zemalja iz Okeanije. Proširenje velikih takmičenja tim je državama donijelo više mogućnosti, iako je Novi Zeland istupio iz tog bloka i povukao raniju podršku.

Uz Infantina je ostalo i rukovodstvo same FIFA-e. Generalni sekretar Mattias Grafström i članovi upravljačkog odbora organizacije javno su stali iza predsjednika, čime je za sada spriječen unutrašnji raspad njegovog autoriteta.

Posebnu pažnju izazvala je podrška velikog broja nekadašnjih fudbalera. Javier Zanetti, Esteban Cambiasso, Javier Pastore, Christian Vieri i Pepe među prvima su objavili usklađene poruke u kojima su pohvalili Infantinov odnos prema igračima.

Njima su se pridružili Fabio Cannavaro, Cafu, Roberto Carlos, Francesco Totti, Marco Materazzi i Kaka. Legendarni fudbaleri tvrde da su sadašnji i bivši igrači tokom posljednje decenije dobili veći utjecaj kroz različite FIFA-ine komisije i radne grupe. Posebno je zanimljiv slučaj Italije. Tamošnji savez povukao je podršku Infantinu, dok su ga istovremeno javno podržali Cannavaro, Totti, Vieri i Materazzi, neke od najvećih ličnosti italijanskog fudbala u novijoj historiji.

U političku bitku uključio se čak i Donald Trump. Američki predsjednik upozorio je da bi smjena Infantina predstavljala „užasnu grešku“, dok je prvi čovjek UEFA-e Aleksander Čeferin otvoreno kritikovao njihov blizak odnos.

Infantino je tokom mandata razvijao veze s vladama, predsjednicima država i domaćinima velikih takmičenja. Upravo mu ta mreža sada omogućava da ostane na površini uprkos sve snažnijem otporu tradicionalnih centara fudbalske moći.

Njegova budućnost trebala bi biti odlučena na izborima 2027. godine. Protivnici trenutno imaju podršku nekoliko moćnih konfederacija, ali će za Infantinovu smjenu morati pridobiti pojedinačne nacionalne saveze koji smatraju da su u protekloj deceniji konačno dobili značajnije mjesto u svjetskom fudbalu.

Gianni Infantino, dakle, još nije izgubio fudbal. Izgubio je dio njegove političke elite, ali iza sebe i dalje ima dovoljno moćnu koaliciju da se bori za ostanak na čelu FIFA-e.